Τα Όρια

11311771_10153037513158547_1068825318_n

26 May Τα Όρια

Όριο οριοθετώ – ορίζω – [ξεχωρίζω,τακτοποιώ] – προσδιορίζω- εντοπίζω – συνειδητοποιώ – αναλαμβάνω το χώρο μου και το εγώ μου.

Στο χώρο μου αισθάνομαι ότι υπάρχω, αναπνέω, εμπιστεύομαι, δημιουργώ, ονειρεύομαι με ασφάλεια, εμπιστοσύνη, χαρά για να συνδεθώ:

  • με το υπόλοιπο δίκτυο του σπιτιού μου

  • τους γονείς μου που μου μαθαίνουν το εμείς και διαθέτουν το δικό τους χώρο (δωμάτιο γονέων) όπου αναπτύσσονται και εξελίσσονται ως υπάρξεις σε σχέση διαπροσωπική

  • τα αδέλφια μου που κατέχουν το δικό τους χώρο και χρόνο εξέλιξης και ισορροπίας

……

και όλοι μαζί συνεργαζόμαστε, εναρμονιζόμαστε στους κοινούς χώρους της κουζίνας, τραπεζαρίας, καθιστικού, μπάνιου και μοιραζόμαστε ισότιμα δικαιώματα, αξίες, φροντίδα και καθήκοντα.

Εκτιμώντας κάθε τι που υπάρχει στο σπίτι μας (από το μικρό φλιτζανάκι, κουταλάκι έως την ντουλάπα, κρεββάτι) στον καναπέ απολαμβάνουμε την αγκαλιά , το γέλιο , τη χαρά , την αγάπη , την αγωνία, τις έγνοιες, τις διαφωνίες, τις στενοχώριες, την ελπίδα, την τάξη και την αναρχία μας, την παύση,τη σιωπή, τη γαλήνη και την ευφορία μας !!!

Κάθε σπιτικό – ακόμα κι αν μοιάζει με τα άλλα είναι μοναδικό και ιδιόμορφο σύστημα με τους δικούς του κώδικες και κανονισμούς.

Η πρόκληση είναι να υποστηρίξουμε το σπιτικό μας

και

η υπέρβαση να αποδεχτούμε το άλλο, διαφορετικό σπιτικό και να βρούμε τους κοινούς κώδικες επικοινωνίας.